‘Dankzij de mensen om mij heen kon ik opnieuw beginnen’

Trinidad sky

Het regent in Trinidad, Edward* veegt zijn hoofd droog met een handdoek die losjes om zijn schouders hangt. Het is er altijd rond de 35 graden, een temperatuur waar hij weer aan moet wennen. Geruime tijd is hij nu terug op het Caribische eiland, na een verblijf van ruim 17 jaar in Nederland. Zojuist heeft hij de massagetafel ontvangen die hij gekocht heeft van het herintegratiebudget van IOM. Zijn visitekaartjes liggen nog bij de drukker maar hij hoopt snel van start te kunnen gaan. Stilgezeten heeft hij in elk geval niet; Edward is een man die kansen ziet en aanpakt.

Amsterdam, stad van zijn hart

Ruim 17 jaar geleden kwam hij naar Nederland waar hij met zijn band een optreden had. Hij had in die tijd hier ook een verloofde en besloot bij haar te blijven. Nadat de relatie strandde bleef hij in Amsterdam. Het was niet altijd makkelijk maar Edward is een optimistische man. Hij verblijft bij vrienden op de bank, huurt een zolderkamertje, woont op een boot en slaapt als het echt niet anders kan in het park.

‘I made my mind up that I wanted to do something, even though I had hardship, it still kept me on track’

I had a wonderful time, my time was well spent… It opened my eyes in many different aspects

Het gaat goed, maar dan breekt corona uit waardoor hij nauwelijks nog werkt heeft. Dit zijn moeilijke jaren en na corona is het niet makkelijk om de draad weer op te pakken. Het contact met zijn kinderen in Trinidad is inmiddels hersteld en zij vragen of hij wil terugkeren. Edward slaapt ondertussen in de opvang en geeft gehoor aan de oproep van zijn kinderen. Het is tijd. IOM kent hij van de bezoeken aan het Wereldhuis en een afspraak met counsellor Justine is snel gemaakt. Het verkrijgen van reisdocumenten neemt maanden in beslag, waardoor zijn vertrek noodgedwongen op zich laat wachten.

Tussen afscheid en nieuw begin

Edward heeft nog tijd om afscheid te nemen van zijn geliefde stad Amsterdam en alle vrienden die hij hier ontmoet heeft. Vrienden die ontzettend belangrijk zijn geweest, en met wie hij nog steeds contact heeft. In Trinidad wacht zijn familie op hem. Ook daar zijn het familie en vrienden die hem helpen met zijn herintegratie, zonder zijn netwerk en ondersteuning van anderen zou hij het niet gered hebben zegt hij.

Edward vertelt dat hij het moeilijk vindt dat hij veel mensen heeft verloren in de tijd dat hij er niet was. Zijn ouders en sommige vrienden zijn overleden. ‘Het zijn niet de doden die we moeten betreuren’, zegt hij, ‘het zijn de levenden die achterblijven met het gemis’. Hij woont tijdelijk in bij een hulpbehoevende man in die hij verzorgt en hoopt in de toekomst zelfstandige woonruimte te kunnen huren. Zes dagen in de week werkt hij in een restaurant. Binnenkort begint hij zijn eigen massage salon. Hij speelt weer in de band waarmee hij ooit naar Nederland vertrok, en hoopt ooit weer op tournee te gaan.

*gefingeerde naam

edwardtrinidad