Paula* (50) uit Peru beleefde vorig jaar een nachtmerrie.
In haar recent heropende kinderdagverblijf vertelt zij haar verhaal zichtbaar geëmotioneerd, terwijl kinderen om haar heen spelen.
In 2023 kreeg Paula een kans die veelbelovend leek: ze kreeg een baan aangeboden bij een kinderdagverblijf in Spanje, via de dochter van een oude collega die daar een bedrijf wilde openen. Eerst twijfelde ze, want haar eigen kinderdagverblijf in Peru liep goed. Maar de beloften van professionele training, erkende certificaten en een goed salaris gaven uiteindelijk de doorslag om deze kans te grijpen.
De eerste waarschuwingssignalen kwamen al snel, nog voor ze in het vliegtuig stapte. Er werd haar gevraagd geld over te maken als borg. Omdat ze dat geld zelf niet had, nam haar zoon een lening om het te betalen.
Toen Paula in Spanje aankwam, bleek het kinderdagverblijf helemal nooit te zijn geopend. In plaats daarvan werd ze doorgestuurd naar een tijdelijke au-pairplek bij een Peruaans gezin in Duitsland. De eerste maand voelde goed; ze werd vriendelijk behandeld en kreeg de tijd om te wennen. Maar zodra ze besloten had te blijven, veranderde alles.
Haar loon werd verlaagd en uiteindelijk kreeg ze helemaal niet meer betaald. De dagen werden langer, er was steeds minder te eten en het verbaal misbruik werd erger. Naast de zorg voor een kind met autisme was ze ook nog eens verantwoordelijk voor het hele huishouden. Toen werd haar paspoort afgepakt, zogenaamd om haar papieren te regelen.
Contact met haar familie werd steeds moeilijker. Haar zoon, die nog steeds op terugbetaling van de zogenaamde borgsom wachtte, kon nauwelijks contact met haar krijgen. Uiteindelijk was het haar ex-partner die haar informatie van de ambassade over mensenhandel toestuurde. Toen Paula voorzichtig hulp begon te zoeken, werd het gedrag van het gezin steeds dreigender.
In november vertelden ze aan Paula dat ze haar naar het consulaat in Hamburg zouden brengen. In plaats daarvan lieten ze haar achter langs een snelweg bij Amsterdam, alleen in de kou. Voor ze weggingen, wisten ze ook nog haar telefoon.
Paula liep door tot ze een café vond, waar het personeel de politie belde. Ze werd tijdelijk opgevangen via een steunpunt voor slachtoffers van mensenhandel en via het Peruaanse consulaat kwam ze in contact met IOM, met één duidelijke wens: zo snel mogelijk naar huis.
Kinderen spelen weer bij het kinderdagverblijf van Paula
Terug in Peru heeft Paula met steun van IOM haar leven weer opgebouwd. Ze stuurt regelmatig updates naar Tuba, de IOM-counselor in Amsterdam. Ze doet weer wat ze het liefst doet: voor kinderen zorgen en hen helpen op te groeien en de wereld te ontdekken.
Paula staat nog steeds onder bescherming van de overheid, omdat de mensen die haar dit hebben aangedaan nog steeds bedreigingen uiten. Maar ze is thuis en heeft haar leven terug. “Eén goed ding dat hieruit is gekomen, is dat ik vastbesloten ben om mijn ervaring te gebruiken om anderen te waarschuwen voor beloften die te mooi lijken om waar te zijn en hen te helpen niet dezelfde fout te maken.”
*gefingeerde naam
