IntegratieIntegratie

Het voelt goed om anderen te motiveren chevron-down

Als coach voor het project The Next Step van Manpower, ben ik geïnteresseerd in iemands vooropleiding, intenties, talenten en ambities voor een carrière in Nederland. Onderdeel van het proces is het waarderen van iemands vooropleiding, ook voor degenen die geen titels hebben. Ik ontmoet mijn kandidaten persoonlijk en samen stellen we een persoonlijk ontwikkelingsplan op om hun carrièrekansen en integratie ambities in kaart te brengen. Ik vul dit plan aan met begeleiding en coaching voor een periode van zes maanden, om er zeker van te zijn dat ze hun doelen bereiken.

" Het voelt goed om anderen te motiveren" 

Het voelt goed om anderen te helpen. Het zien van de waardering en de groei van mijn kandidaten tijdens het proces, is wat maakt dat ik doorga en wat me een goed gevoel geeft. Ik heb zelf een achtergrond als vluchteling uit Sierra Leone, ik weet hoe moeilijk het is om je plek te vinden in een nieuwe omgeving. Mijn achtergrond is internationaal communicatiemanagement, maar ik ben ook bezig met initiatieven om gemeenschappen te ontwikkelen, ik doe vrijwilligerswerk – ik probeer altijd betrokken te raken. Maar ik houd er ook van om anderen betrokken te laten zijn, het is mijn persoonlijke drive om anderen te empoweren. Soms hebben mensen gewoon begeleiding nodig, of een rolmodel, om een plek te vinden.

Sommige kandidaten weten al waar ze willen werken, en hebben vertrouwen in hun vaardigheden en scholing; maar net als ieder ander moet je altijd flexibel zijn, om te volharden en om te weten wat je nodig hebt als je wil slagen op de arbeidsmarkt. Ik werk met vluchtelingen om hen te helpen navigeren naar werk, maar uiteindelijk moeten de kandidaten zelf een baan weten te krijgen – zij zijn degenen die het sollicitatiegesprek moeten doen!

Voor Manpower denk ik dat het project een manier is om bij te dragen aan het ontwikkelen van mensen. Het is een interessant project om deel van uit te maken.

“Ik ben trots dat ik aan het werk ben; ik zie mezelf elke dag vooruitgaan”. chevron-down

Niets is gratis en om je eigen leven makkelijker te maken, moet je werken. Niet iedereen is geboren om een bekende voetballer te worden, je moet uitvinden wat je leuk vindt en je mogelijkheden ontdekken. Sommige mensen denken dat werken een straf is, maar dat is niet zo! Toen ik naar Nederland kwam, wist ik niet waar ik terecht zou komen. Ik had geen hoop, ik was getraumatiseerd, ik ging niet met anderen om en ik had het gevoel dat ik niks waard was. Vandaag woon ik anderhalf jaar in dit land; ik ben trots dat ik aan het werk ben en ik ben blij.

Ik heb het gevoel dat ik iemand kan zijn, omdat ik doe wat ik leuk vind en mijn toekomst voor me kan zien. Eerst werkte ik als hoofde van de huishouding in een hotel, maar ik had het gevoel dat die rol voor mij niet geschikt was. Dus zat ik thuis en dacht ik na over wat ik zou willen doen en wat mijn hobby’s zijn. Een van mijn hobby’s is koken! Ik haalde vertrouwen uit deze oefening en deed mijn best mijn interesse om in een professionele keuken als kok te werken te delen. Mijn coach bij Manpower, een Nederlands uitzendbureau, zei: “Dus jij denkt dat je een kok kunt worden?” en ik antwoordde: “Natuurlijk! Waarom niet, ik kan dat!”.

“Ik ben trots dat ik aan het werk ben; ik zie mezelf elke dag vooruitgaan”.

Mijn advies is om het uit te spreken, mensen te vertellen wat je wilt en nodig hebt, anders kunnen ze je niet helpen. Deze aanpak heeft mij geholpen. Ik heb mijn informatie en carrièreplannen met anderen gedeeld. Dat is de reden dat ik nu in een professionele keuken werk, ondanks de uitdagingen waar we als migranten voor komen te staan – ik was bang om anders te zijn, om er anders uit te zien met mijn donkere huid. De taal is een uitdaging, maar ik ben bezig om Nederlands te leren, dus in een paar jaar spreek ik net zo goed Nederlands als iemand die hier is opgegroeid. Er zijn veel kansen voor migranten en iedereen kan en zou moeten werken.

Alisat from Uganda

Je gaat het redden, maar het kost tijd en energie chevron-down

Tijdens mijn jeugd in Iran wist ik al dat ik een eigen bedrijf wilde hebben. Mijn vader had een kapsalon, mijn moeder was naaister, en ondernemen was een onderdeel van ons leven. Tien jaar lang speelde ik basketbal in het Iraanse nationale team. Na een ongeluk met mijn been moest ik nadenken over nieuwe doelen in mijn leven. Een zomer lang werkte ik voor mijn vader in zijn salon. Zo leerde ik, door praktische ervaring, de vaardigheden om een haarstylist te zijn en besloot ik mijn eigen salon te beginnen. Toen ik naar Nederland kwam, had ik dezelfde verwachtingen wat betreft het ondernemen. Echter het integratiebureau wilde dat ik geen risico’s nam en een baan bij Heineken aannam, waar ik dozen zou gaan inpakken. Ook kon de overheid mij niet financieel ondersteunen bij het oprichten van een eigen bedrijf. 

Weer moest ik nadenken over mijn levensdoelen. Ik weigerde de baan bij Heineken en leende geld om mijn eigen kapsalon te openen. Om een haarstylist te zijn in Nederland heb je geen speciaal diploma nodig. Ik moest echter wel leren over belastingen, al het papierwerk en de terminologie. In Iran hebben we deze belastingen en dit niveau van administratie niet. Het was moeilijk om me hieraan aan te passen. Ik had ook problemen met de gemeente wat betreft mijn recht op een uitkering. Uiteindelijk besloot ik dat ik liever mijn eigen geld verdiende, ook al was het een kleiner bedrag, dan dat ik afhankelijk was van een uitkering. Nu werk ik elke dag van negen tot zes in mijn kapsalon. Daarna werk ik in mijn andere onderneming, een kleine buurtwinkel, tot negen uur ’s avonds. De buurtwinkel is een andere investering van mij, een back up voor als me iets overkomt als haarstylist. Op dit moment heb ik energie en ben ik jong, dus het is werken, werken, werken, zodat ik het later goed heb.

“Je gaat het redden, maar het kost tijd en energie. Je hebt een Plan A, maar ook een Plan B en C en D nodig…”

Een onderneming hebben in Nederland is moeilijk. Het is één stap vooruit en twee stappen terug. Door het grote aantal belastingen betaal je zoveel dat het moeilijk is om vooruitgang te boeken met je inkomsten en onderneming. Zelfs als je meer werkt, moet je ook meer belastingen betalen, wat een grote belemmering is. Het maakt dat ik naar een ander land wil verhuizen.

Mijn advies voor anderen die een onderneming in Nederland willen starten – als je goed bent in wat je doet, zul je slagen, maar het kost tijd en energie. En je hebt een Plan A, maar ook een Plan B en C en D nodig…