Tijdens onze spreekuren voor vrijwillige terugkeer ontmoeten we regelmatig gezinnen die moeilijke keuzes moeten maken. Ouders die hun kinderen achterlaten om in het buitenland te werken, of gezinnen die tijdelijk van elkaar gescheiden leven om elkaar later een betere toekomst te kunnen bieden.
Het is een realiteit waar veel migrantengezinnen mee te maken hebben: kinderen die langere tijd van hun ouders gescheiden leven, opgroeien bij grootouders, of één van hun ouders moeten missen. Vaak is het één van de ouders die naar het buitenland vertrekt om geld te verdienen voor het gezin of de familie in het land van herkomst. Een investering met het doel de kinderen een betere toekomst te bieden, maar wel één die gepaard gaat met een prijs.
Zo ging het ook bij Indra: “Ik ben Indra, en ik kwam samen met mijn moeder vanuit Mongolië naar Nederland. Ons plan was om hier voor langere tijd te blijven wonen. Ik ging naar school, terwijl mijn moeder lange dagen werkte om geld te verdienen. Mijn ouders zijn in Mongolië gescheiden. Mijn vader werd ziek en mijn moeder kon in Mongolië niet meer genoeg verdienen om voor ons te zorgen.
Na vier jaar namen mijn moeder en ik het moeilijke besluit dat ik zou terugkeren naar mijn geboorteland. Ik kon in Nederland mijn draai niet goed vinden, kinderen op school pestten mij en daarom was ik veel tijd alleen. Wat ik het meest miste, waren mijn nichtjes. Voor mij voelen zij als zusjes.”
'Ik miste mijn nichtjes het meest'
Omdat mijn moeder niet genoeg geld had om de terugreis te betalen, hielp de Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) ons bij het traject. Ik was toen nog geen vijftien, dus ik reisde onder begeleiding van Tina, die bij IOM werkt, terug naar Mongolië. Dat was heel fijn. Mijn vader en tante kwamen mij ophalen van het vliegveld.
In Mongolië ga ik nu weer naar school, in klas 9. Met steun van IOM werk ik aan het inhalen van de achterstand op school. De gewone lessen zijn gratis, maar de bijlessen worden door IOM betaald. Mijn eerste afspraak bij IOM Mongolië was op 10 september, samen met mijn tante. Toen ik thuiskwam, maakte mijn tante mijn lievelingsgerecht: zoete kip.”
In de praktijk van migratiebegeleiding komen dit soort situaties vaak voor: ouders en kinderen die tijdelijk gescheiden leven omdat de omstandigheden dat vragen. Indra’s verhaal laat zien welke moeilijke keuzes ouders soms moeten maken om hun kinderen een betere toekomst te geven, en hoe belangrijk het is dat gezinnen daarin worden ondersteund.
Afbeeldingen gegenereerd met AI
*gefingeerde naam
