logo

Persoonlijke visie van William Lacy Swing, IOM Directeur Generaal, op de internationale dag tegen mensenhandel

De inconsistenties tussen de publieke en privésector spelen de mensenhandelaren in de kaart. Laten we onze inspanningen bundelen om de slachtoffers te beschermen. 

Door William Lacy Swing, Directeur Generaal van IOM

Nooit eerder was de actieve bevolking zo mobiel als vandaag – van de tuinman in Californië tot de bankier in Singapore. Of het nu gaat om de afwasser in Rome of de ontwerper in Londen; menselijke ambitie is in beweging. Iedereen – geschoold of niet, met of zonder toestemming om te werken – werkt naar een identiek doel: het ontwikkelen van talenten in markten die hen het best belonen.

Economie is een aanleiding voor reizen die beginnen met een droom over een beter leven en kunnen resulteren in enorme collectieve voordelen voor zowel landen van herkomst als bestemming wanneer de omstandigheden veilig en ordelijk zijn.
De Internationale Dag tegen Mensenhandel herinnert ons er jammer genoeg aan dat migranten al te vaak worden blootgesteld aan buitensporige risico's van uitbuiting en misbruik wanneer ze op zoek gaan naar betere professionele kansen ver weg van huis.

Elk jaar worden miljoenen migranten binnen en over de grenzen heen gesmokkeld en gevangen in dwangarbeid. In sommige gevallen worden mannen en vrouwen gedwongen om, ondanks aanhoudend geweld, bedreigingen of psychologische manipulatie, te blijven werken. Vaak hebben ze schulden door oneerlijke rekruteringsprocessen of arbeidsvoorwaarden, terwijl ze enorme druk ondervinden van hun families en gemeenschappen die misschien zelf schulden hebben gemaakt, om hen te helpen bij het zoeken naar een baan.

Andere vormen van uitbuiting zijn slechts iets gunstiger; zwoegen onder gevaarlijke omstandigheden, settelen voor onderschikte lonen, geconfronteerd worden met verborgen loonsvermindering en onredelijke beperkingen zowel tijdens als buiten de werkuren. Ook deze misbruiken brengen schade toe aan migranten en schenden hun rechten.
Deze vormen van misbruik kunnen overal in de industriële aanbodketen van een bedrijfstak voorkomen en kunnen gemakkelijk verborgen worden tussen verschillende lagen van onderaannemers. Als consumenten, voortdurend op zoek zijn naar goedkope goederen en diensten, zijn we dan ook verplicht om rekening te houden met de werknemers die verantwoordelijk zijn voor de vervaardiging van onze gewenste producten en diensten.

Mensenhandel is aanwezig in elk land en in elke economische sector. Of het nu gaat om koffie, kleding of de bouwsector, het volgende is reeds duidelijk: geen enkele werkplaats of gemeenschap is immuun tegen mensenhandel.
Het is zo alomtegenwoordig dat het alleen kan worden aangepakt met een mondiale benadering en de samenwerking van alle actoren. Vooral consumenten moeten met hun overheid en hun lokale ondernemingen samenwerken om correcte arbeidsnormen te eisen. We moeten allemaal aandringen om leveringsketens te bevrijden van mensenhandel en andere vormen van uitbuiting.

We zien reeds tekenen van verandering. Een groeiend aantal bedrijven onderneemt actie in hun leveringsketens; meer en mee regeringen zijn bezig met het ontwikkelen van een nieuw beleid en regulerende mechanismen voor een grotere zakelijke aansprakelijkheid. Het maatschappelijk middenveld speelt ook een cruciale rol bij het bepleiten van de rechten van migranten en het waarborgen dat zij toegang hebben tot de bescherming en bijstand die zij nodig hebben.

Een bekend voorbeeld: pas in 2015 werd de wereld zich bewust van het wijdverspreid misbruik van arbeiders actief in de visvangst in Zuidoost Azië. Honderden werknemers werkten er in effectieve slavernij.
Overheden beschikten vaak niet over de middelen om beschermingsnormen af te dwingen, waardoor vele werkgevers deze begonnen te negeren.
Hier komt echter verandering in. Consumenten en grote detailhandelaaren die zich bewust zijn van de negatieve impact van het misbruik van de toeleveringsketens, eisen meer transparantie. Dat geldt ook voor regeringen. Zij introduceren nieuwe wetten die meer verantwoording eisen van de multinationale handelaars die visproducten op de markt brengen.

Hoewel deze positieve evoluties geruststellend zijn, moet er echter nog veel veranderen. Vandaag concentreer ik mij op een belangrijke uitdaging, die ik zie als de volgende stap wat betreft de bevoorradingsketen: het mobiliseren van de privésector om ervoor te zorgen dat migranten die onrecht wordt aangedaan, het herstel en de rechtvaardigheid krijgen die ze verdienen.

Naast het versterken van hun due diligence, kunnen en moeten bedrijven hun verantwoordelijkheid opnemen voor de schade die zij hebben aangericht aan hun werknemers en ervoor zorgen dat alle mogelijke stappen genomen worden om slachtoffers van mensenhandel te helpen bij hun herstel. Dit kunnen zij doen door nauw samen te werken met overheden, maatschappelijke organisaties, internationale organisaties en de slachtoffers zelf. Landen dragen zelf de primaire verantwoordelijkheid om mensenhandel aan te pakken en slachtoffers van mensenhandel te beschermen. Door sterkere banden te smeden tussen inspanningen van de publieke en private sectoren kunnen we samen levens van slachtoffers van menshandel heropbouwen.
Eerder dit jaar heeft IOM, het migratieagentschap van de Verenigde Naties, een reeks van praktische richtlijnen gelanceerd voor bedrijven die deze uitdaging aangaan. In overeenstemming met het "beschermen, respecteren en verhelpen" kader van de Verenigde Naties, beschrijven de richtlijnen van IOM de vele perspectieven die bedrijven kunnen aanbieden aan slachtoffers van mensenhandel, in samenwerking met lokale overheden en niet-overheidsactoren.

Deze mogelijkheden omvatten het faciliteren van de toegang tot slachtofferhulp en ondersteunende diensten zoals medische en psychosociale zorg; het verplaatsen van slachtoffers naar nieuwe werkomgevingen; het aanbieden van vrijwillige terugkeer naar het land van oorsprong; ondersteuning voor herstel, revalidatie en herintegratie waar mogelijk. Bedrijven moeten ervoor zorgen dat ze een feedbacksysteem implementeren zodat ze voortdurend rapportage mechanismen, bescherming van aanklagers en het voorkomen van verdere schaden kunnen verbeteren.

Steeds meer bedrijven komen samen om de risico's die zij in de leveringsketens ondervinden aan te pakken maar het verhelpen van slachtoffers van mensenhandel blijft een nieuw werkterrein voor de private sector. We moeten daarom onze inspanningen verdubbelen om ervoor te zorgen dat steun voor slachtoffers van mensenhandel een belangrijke pijler wordt in ons werk.

remediation guidelines 1

Share
Newsroom
SpreekurenNL
Aan de inhoud van deze website kunnen geen rechten worden ontleend.